Sądowe postępowanie egzekucyjne w praktyce

Wierzyciel, który uzyskał tytuł wykonawczy, może domagać się przeprowadzenia egzekucji z majątku dłużnika. Ma więc prawo do wskazania komornikowi składników majątkowych, które mogą być objęte egzekucją.

Sposoby egzekucji długu

Czynności egzekucyjne mogą obejmować następujące elementy majątku dłużnika:

  • nieruchomości
  • wynagrodzenie za pracę
  • rachunki bankowe
  • wierzytelności
  • inne prawa majątkowe (z zakresu własności przemysłowej, udziałów w spółkach handlowych, papierów wartościowych, prawa do żądania działu majątku)
  • ruchomości

Warto przy tym pamiętać, że czynności powinny obejmować te elementy majątku, których egzekucja będzie najmniej uciążliwa dla dłużnika.

Przeprowadzenie czynności egzekucyjnych

Po ustaleniu majątku dłużnika komornik może rozpocząć czynności egzekucyjne. Egzekucja majątku polega na jej zajęciu. Komornik zajmuje majątek lub część majątku dłużnika, która znajduje się w jego posiadaniu. Zajęcie odbywa się poprzez wpisanie danej rzeczy do protokołu zajęcia. Wartość rzeczy może być wyznaczona przez komornika lub przez biegłego, który zostaje w tym celu powołany, jeśli jest taka potrzeba (np. przy zakwestionowaniu wartości zajętych rzeczy).

Na każdej zajętej rzeczy powinien znaleźć się znak zajęcia w widocznym miejscu, zwykle jest to kartka z pieczęcią komornika.

Po zajęciu rzeczy następuje ich sprzedaż (po upływie czasu uprawomocnienia się zajęcia). Sprzedaż następuje w drodze licytacji, z wolnej ręki lub w drodze sprzedaży komisowej. Zwykle licytacje komornicze odbywają się publicznie, po wcześniejszym obwieszczeniu przez komornika. Cena wywoławcza na pierwszej licytacji wynosi 3/4 wartości oszacowania. Podczas II licytacji wartość ta wynosi 1/2 wartości oszacowania. Na drodze przetargu rzecz trafia w ręce osoby, która zaoferowała najwyższą cenę. Wierzyciel może przejąć zajętą rzecz na własność po bezskutecznie przeprowadzonych licytacjach.

Sądowe postępowanie egzekucyjne w praktyce